Sonic Warfare - notatki (10)

Z rozdziału "1913: The Art of War in the Art of Noise":

- w którym Goodman zastanawia się, co zostało z myśli futurystycznej, co teraz może mieć jeszcze znaczenie, w czasie, gdy "maszyny termodynamiczne" zostały zastąpione przez "maszyny cybernetyczne"
- ciekawe spostrzeżenie nt. futuryzmu: "The futurist orientation to time was not so much futurological, that is, of predicting that which was to come, but rather of developing tactics to accelerate out of the tedium of the present. [...] Futurism here is a frustration with the sonic present" (str. 56)
- doświadczenie wojny (zwłaszcza dźwiękowe) uświadomiło futurystom marność dotychczasowej sztuki
- Virilio w Speed and Politics i Art and Fear stara się wyjść poza futurystyczne skupianie się na hałasie i prędkości, tworząc pojęcie dromologii
- jednak jest on "opętany przez ducha Marinettiego", a jego rozpoznania się "zbyt jednowymiarowe", nie obejmują "rozleglejszych ekosystemów dźwięków i prędkości": "The error of both the futurist politics of noise and the reactionary politics of silence (detectable in both Virilio and the acoustic ecology movement) is that both tend to restrict sonic intensity to the confi nes of a directly proportional relation to loudness or fastness instead of engaging the more complex aff ective profile of frequency dynamics and the polyrhythmic composition of speeds and slownesses." (str. 57)

Z rozdziału "1989: Apocalypse Then":

- w którym Afrofuturyzm update'uje futuryzm, co najlepiej realizuje się w pismach Kodwo Eshuna a szczególnie w często tu cytowanej More Brilliant Than The Sun
- Eshun uwalnia się od linearności proponując "a cyclical discontinuity in which there is a virtual coexistence of both the past and the future in the present." (str. 59)
- inną istotną koncepcją będzie futurhythmachine: "The rhythmachine is an algorithmic entity that abducts bodies, modulating their movements. [...] lies between the beats, or is the glue that congeals individual intensities together. To be abducted by the rhythmachine is to have the sensory hierarchy switched from the perception of rhythmelody to texturhythm, becoming a vibrational transducer, not just a listener. (str. 60)
- Afrofuturyzm ma charakter emancypacyjny: "Eshun understands Afrofuturism’s core insight as being precisely to pinpoint, combat, and subvert those predatory futurologies of science fi ction capital that trap Africa, and its diaspora’s future in a demoralizing doomsday of forecast archetypal dystopia, usually economic, ecological, or epidemiological, or some combination of these." (str. 61)
- bazując na tych rozwinięciach i przekroczeniach futuryzmu Goodman konkluduje: "The conception of the art of war in the art of noise is replaced by a rhythmanalysis of preemptive power, a cartography of diasporic bass cultures and their transduction of ecologies of dread, and an investigation of the concept of audio viruses that Afrofuturist musics and fictions have created." (str. 62)

Sonic Warfare - notatki (7)

Notatki z rozdziału "403–221 B.C.: The Logistics of Deception":

- który jest komentarzem do teorii Virilio i Sun Zi
- ten pierwszy jest przywołany ze względu na logistykę percepcji, czyli też rolę obrazów i w ogóle informacji w sytuacji konfliktu, która obecnie jest olbrzymia i może nawet znaczeniem przekracza faktycznie użyte środki siłowe
- Goodman komentuje: "Stealth, secrecy, and the logistics of perception signal, for Virilio, that the war of images has in fact superseded the war of weaponry. Whether we agree with Virilio’s historical argument or not, his insight is to draw attention to how the evolution of weapons and armor is paralleled by the co-evolution of visibility and invisibility and, by implication, of audibility and inaudibility." (str. 36)
- podkreślając znaczenie zakłócania, zwodzenia, wprowadzania w błąd Goodman płynnie przechodzi do Sun Zi i jego Sztuki wojny i przywołuje uwagi Françoisa Julliena
- odwołując się do jego książki The Propensity of Things Goodman zauważa: "Julien points to the central structural diff erence between key Chinese and European military thought. [...] The Chinese model Julien refers to, and to which there was no doubt a multiplicity of competing approaches, preferred fl uid adaptation to the changing terrain, preparedness for this constant shifting ground, and the renewal of potential produced by the mutating environment. At the same time, in this model, the enemy would be forced to become relatively fi xed, subordinating its energy to constantly avoiding being taken by surprise, and therefore preventing the enemy from taking control of the situation." (str. 38)
- dodaje przy tym, że XX wiek to jednak pewna zmiana i koncepcje Sun Zi zaczęły być wykorzystywane również w "zachodnim" namyśle nad prowadzeniem konfliktów

Notatki z rozdziału "1944: The Ghost Army":

- że również w praktyce, tego dobrym przykładem jest tzw. Ghost Army, generalnie polecam wikipedię i tę stronę
- przedsięwzięcia w ramach "sonic deception" przyczyniły się do innowacji np. jeśli chodzi o głośniki, które potem weszły do powszechnego, również prywatnego, użytku, co jest kolejnym przykładem na związek technologii wojskowych i tych służących rozrywce